Ja-knikker

Een conflict dat me nog helder voor de geest staat is dat van ouders Peter en Karin over de combiklas waarin hun dochter Iris zat.

De ouders waren daar niet gelukkig mee, omdat zij ervan overtuigd waren dat hun dochter werd gepest.

Eerst spraken zij met het verantwoordelijke teamlid, maar dat resulteerde in niets. Ook een gesprek met de IB’er, waar Iris vorig jaar bij in de klas zat, leverde niet het gewenste inzicht op.

Een gesprek met de schoolleider werd afgezegd, omdat hij een “ja-knikker” zou zijn en ook van de bestuursleden verwachten de ouders niets, omdat ook zij onder één hoedje speelden.

Op een gegeven moment werd alle aangeboden hulp als partijdig afgedaan en was het wantrouwen compleet.

Ik werd als mediator ingeschakeld en sprak eerst met de ouders. Daarna volgde een gesprek met het betreffende teamlid van wie ik een volstrekt tegenovergesteld beeld van de situatie kreeg.

Peter en Karin werden door Iris eenzijdig gevoed met informatie. Alleen, het was haar waarheid die als dé waarheid werd overgenomen door de ouders. Al pratend bleek het bovendien niet zozeer over pesten te gaan, maar meer over een extreme competitiedrang tussen de betreffende leerlingen, die blijkbaar al de hele schoolperiode duurde. Alleen hadden ze tot op dat moment nooit bij elkaar in de klas gezeten en nu voor het eerst wel. Ze waren op hun hoede en daarbij hadden ze kennelijk de hulp van de ouders nodig …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *